Κυριακή, 3η Μαρτίου 2024  1:31: μμ
  rss button fb button fb button

Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Τρίτη, 05 Δεκεμβρίου 2023

Χαμηλή παραμένει η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα σε σχέση με την Ευρώπη, όπως διαπιστώνει η ετήσια έκθεση του Ελληνικού Συμβουλίου Παραγωγικότητας, αναδεικνύοντας μια χρόνια αδυναμία της ελληνικής οικονομίας.

Αντίθετα, η συνολική παραγωγικότητα των συντελεστών παραγωγής αυξήθηκε τα τελευταία τέσσερα χρόνια με τριπλάσιο ρυθμό από την αντίστοιχη ευρωπαϊκή και επανήλθε στον μέσο όρο της τελευταίας!

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, η ελληνική παραγωγικότητα της εργασίας σε απασχολουμένους είναι περίπου στο 61% του μέσου όρου της Ε.Ε. και στο 55% του μέσου όρου της Ευρωζώνης των «19». Αντίστοιχα, η ελληνική παραγωγικότητα σε ώρες εργασίας είναι περίπου στο 49% του μέσου όρου της Ε.Ε.-27 και στο 43% του μέσου όρου της Ευρωζώνης!

Oι χαμηλές επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας σε ό,τι αφορά την παραγωγικότητα της εργασίας οφείλονται κυρίως στη μη αξιοποίηση της τεχνολογίας στην εργασία, καθώς και στη μη επίτευξη οικονομιών κλίμακας.

Σε συνδυασμό με το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, που αναμένεται να γίνει οξύτερο με την πάροδο του χρόνου, η χαμηλή παραγωγικότητα είναι σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας για την ανάπτυξη της οικονομίας.

Σύμφωνα, μάλιστα, με στοιχεία που επικαλείται η ίδια έκθεση, η ανταγωνιστικότητα της χώρας στην ψηφιοποίηση έχει επιδεινωθεί! Ενώ βρισκόταν το 2021 στην 44η θέση μεταξύ 63 οικονομιών, για τις οποίες συλλέγει στοιχεία η ΙΜD, και προηγείτο έναντι 5 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το 2022 έπεσε κατά 6 βαθμίδες, καταλαμβάνοντας την 50ή θέση στο σύνολο αλλά και την τελευταία μεταξύ των χωρών της Ε.Ε.!.

Συγνώμη, αλλά εδώ μας λένε ότι τίποτε δεν πάει καλά, ούτε καν η ψηφιοποίηση που έχουμε όλοι την αίσθηση λόγω Πιερρακάκη, οπότε, βάσει όλων των παραπάνω, πώς θα γίνει έτσι αυτή η ρημάδα η… απογείωση της Οικονομίας;

«Οι μεταρρυθμίσεις είναι το κλειδί», τονίζει σχετικά με το δέον γενέσθαι. Ουραγός, λοιπόν, στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά την ανταγωνιστικότητα της χώρας και στην ψηφιοποίηση, αλλά θέλουμε μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα… Μάλιστα.

Φέξε μου και γλίστρησα, δηλαδή!

Εφημερίδα “Συνείδηση”

sinidisi.gr

Κατηγορία ΑΡΘΡΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ

Αναφορά κατέθεσε προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας ο βουλευτής και Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας Μίλτος Ζαμπάρας, με αφορμή κοινή επιστολή της οργάνωσης ElectraEnergy και της Ένωσης Καταναλωτών- και ποιότητας της Ζωής (Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ.).

Οι ενεργειακές κοινότητες έχουν την δυνατότητα να συμψηφίζουν την παραγωγή ενέργειας από τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας που συμμετέχουν, με την κατανάλωση της ενέργειας των μελών τους.

Μέσω αυτής της διαδικασίας τους δίνεται η δυνατότητα μέχρι και να μηδενίσουν τους λογαριασμούς ρεύματος τους, και αυτό είναι το ιδανικό σενάριο, να μπορούν δηλαδή να παράγουν το ρεύμα που καταναλώνουν και έτσι να έχουν ένα οικονομικό αποτέλεσμα στην συλλογική τους επένδυση στην πράσινη ενέργεια.

Όπως αναφέρει ο βουλευτής: «Οι οργανώσεις αναφέρουν το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα οι ενεργειακές κοινότητες και τα μέλη τους σε εθνικό επίπεδο, ως καταναλωτές, από τη μη εφαρμογή του μοντέλου του εικονικού ενεργειακού συμψηφισμού. Ζητούν την άμεση παρέμβαση των ΡΑΑΕΥ και ΥΠΕΝ για την επίλυση του προβλήματος που έχει ανακύψει και οδηγεί, όπως αναφέρουν, στον εγκλωβισμό των μελών-καταναλωτών και στη μη βιωσιμότητα ων ενεργειακών κοινοτήτων».

Δυστυχώς όμως υπάρχουν πολλές καταγγελίες για μη τήρηση των όρων από τους προμηθευτές ενέργειας και για την ελλιπή επικοινωνία με τον ΔΕΔΔΗΕ και άλλους προμηθευτές ενέργειας. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα την αδυναμία των μελών να καταγγείλουν τις συμβάσεις καθώς δεν γνωρίζουν αν θα αποζημιωθούν, να χάνουν χρήματα αφού δεν συμψηφίζονται οι λογαριασμοί του ρεύματός τους και έτσι να μην γίνεται απόσβεση της επένδυσης, να υπάρχει πρόβλημα βιωσιμότητας στις ενεργειακές κοινότητες και να μην χρησιμοποιούνται τελικά οι ενεργειακές κοινότητες για τον σκοπό για τον οποίον δημιουργήθηκαν.

Και όλα αυτά συμβαίνουν σε συνθήκες ενεργειακής φτώχειας αφού σύμφωνα με έρευνα της Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ. οι μισές κατοικίες στην Ελλάδα δεν μπορούν να έχουν επαρκή θέρμανση και που θα μπορούσαν μέσω των ενεργειακών κοινοτήτων να έχουν πρόσβαση σε φθηνότερο ή και μηδενικό ρεύμα. 

Ζητούν λοιπόν με την κοινή επιστολή τους οι οργανώσεις την παρέμβαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και τη ΡΑΑΕΥ για να διασφαλιστεί η νομιμότητα των υποχρεώσεων των εταιρειών προς τις ενεργειακές κοινότητες για τον ενεργειακό συμψηφισμό.

Την απόγνωση των ελαιοπαραγωγών της Αιτωλοακαρνανίας, οι οποίοι βλέπουν την συγκομιδή ελιάς και την παραγωγή λαδιού να έχουν υποστεί τη μεγαλύτερη μείωση εδώ και 20 χρόνια, αλλά και την αγωνία της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης επιτραπέζιας ελιάς (ΕΔΟΕΠΕΛ) για το πρόβλημα της ακαρπίας, μεταφέρει στη Βουλή με ερώτησή της προς τον υπουργό αγροτικής ανάπτυξης η βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής και συνυπεύθυνη του κοινοβουλευτικού τομέα αγροτικής ανάπτυξης του Κινήματος, Χριστίνα Σταρακά.

Η Χριστίνα Σταρακά σε σχετική της δήλωση αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η απόγνωση των ελαιοπαραγωγών είναι έντονη και δίκαιη διότι αυτή είναι η δουλειά τους, έτσι ζουν τις οικογένειές τους και μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Η κυβέρνηση από την άλλη κωλυσιεργεί στα πάντα, από τις αποζημιώσεις μέχρι οποιοδήποτε μέτρο ενίσχυσης της παραγωγής, αδυνατώντας να αντιληφθεί τι περνάνε οι παραγωγοί. Το ΠΑΣΟΚ όμως είναι πάντα εδώ, ένα με τον παραγωγό».

Στην ερώτησή της η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, απευθυνόμενη προς τον υπουργό αγροτικής ανάπτυξης ζητά ξεκάθαρες απαντήσεις σε τρία βασικά ερωτήματα:

«1. Λαμβάνοντας υπόψιν τις υψηλές θερμοκρασίες που δημιουργούν προβλήματα στην καλλιέργεια και ευνοούν τη δακοπροσβολή, τι μέτρα σκοπεύετε να πάρετε για να περιορίσετε την περαιτέρω μείωση της παραγωγής επιτραπέζιας ελιάς και ελαιόλαδου στην Αιτωλοακαρνανία;

2) Πότε σκοπεύετε να αποζημιώσετε, μέσω του ΕΛΓΑ, τους παραγωγούς που υπόκεινται ζημιές εξαιτίας των ακραίων καιρικών φαινομένων και της ακαρπίας την φετινή χρονιά, τόσο στην περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας όσο και στην υπόλοιπη ύπαιθρο;

3) Ποια άλλα μέτρα ενίσχυσης θα ληφθούν για τη μείωση της αγροτικής παραγωγής»;

Ολόκληρη η ερώτηση που κατέθεσε η Χριστίνα Σταρακά έχει ως εξής:

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Λ. Αυγενάκη

Θέμα : Ρεκόρ εικοσαετίας στην ακαρπία της επιτραπέζιας ελιάς και στην παραγωγή ελαιόλαδου στην Αιτωλοακαρνανία.

Κύριε Υπουργέ,

Η Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας έχει υποστεί σοβαρή μείωση της παραγωγής επιτραπέζιας ελιάς και ελαιόλαδου για την ελαιοκομική περίοδο 2023/2024. Οι παραγωγοί της Αιτωλοακαρνανίας βρίσκονται σε απόγνωση γιατί ενώ οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις της περιοχής είναι πυκνές και ευνοϊκές για την καλλιέργεια ελιάς, ωστόσο η συγκομιδή έχει μειωθεί στο 90% σε σύγκριση με πέρυσι και η ποικιλία ελιών Καλαμών και Χαλκιδικής έχει μειωθεί στο 70% σε σχέση με την περυσινή συγκομιδή. Στην ίδια μοίρα με την επιτραπέζια ελιά, βρίσκεται και η παραγωγή ελαιόλαδου. Μέχρι το τέλος της συγκομιδής, οι ελαιοπαραγωγοί της περιοχής δεν μπορούν να είναι αισιόδοξοι. Οι γεωπόνοι μας ενημερώνουν ότι τέτοια μείωση της παραγωγής έχει να συμβεί εδώ και 15 με 20 χρόνια.

Tο πρόβλημα δεν είναι μόνο τοπικό αλλά αφορά την πλειοψηφία των ελαιοπαραγωγών στη χώρα μας. Σε συνάντηση με τον Υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Δ. Σταμενίτη η  Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση επιτραπέζιας ελιάς (ΕΔΟΕΠΕΛ) μεταξύ των άλλων θεμάτων έθεσε το πρόβλημα της ακαρπίας των ελαιόδεντρων επιτραπέζιων ποικιλιών. Ο Υφυπουργός απάντησε ότι το Υπουργείο γνωρίζει το θέμα και βρίσκεται σε συνεννόηση με τους ομόλογους του Υπουργούς κρατών μελών της Ε.Ε. που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα (Ιταλία, Ισπανία) για την αναζήτηση μιας από κοινού λύσης σε επίπεδο Ε.Ε. Επιπλέον τόνισε ότι οι πρώτες ενέργειες που θα κάνει το Υπουργείο θα αφορούν την καταγραφή των ζημιών στις Περιφερειακές Ενότητες της χώρας και την εξεύρεση λύσης στο χρόνιο πρόβλημα της έλλειψης μετακλητών εργατών γης που δυσχεραίνει την συγκομιδή των αγροτικών προϊόντων.

Ωστόσο στην Αιτωλοακαρνανία, η φετινή συγκομιδή δεν έχει προηγούμενο και οι αγρότες δεν έχουν την ιώβεια υπομονή να περιμένουν πότε το Υπουργείο θα προβεί σε μια συνολική λύση. Η απόγνωση των ελαιοπαραγωγών είναι έντονη και δίκαιη διότι αυτή είναι η δουλειά τους, έτσι ζουν τις οικογένειές τους και μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Όταν βλέπουν την παραγωγή να μειώνεται τόσο θεαματικά ανησυχούν για το πώς θα επιβιώσουν αυτοί και οι οικογένειές τους και πώς θα χαρούν τις γιορτινές ημέρες που έπονται.

Επειδή η Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας διαθέτει 36.390 στρέμματα για την παραγωγή ελαιόλαδου, 82.465 στρέμματα για την παραγωγή επιτραπέζιας ελιάς και 11.600 στρέμματα για διπλή κατεύθυνση είναι πρωτοφανές οι ελαιοπαραγωγοί να αντιμετωπίζουν τέτοια αξιοσημείωτη μείωση της παραγωγής επιτραπέζιας ελιάς και ελαιόλαδου.

Επειδή οι καλλιεργητές αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης από την ελλειμματική ανθοφορία των ελαιόδεντρων ο ΕΛΓΑ οφείλει να μην κωλυσιεργεί άλλο και να καταθέσει τις απαιτούμενες αποζημιώσεις τόσο σε αυτούς όσο και σε όλους τους αγρότες που έχουν υποστεί απώλειες στην παραγωγή των προϊόντων τους.

Επειδή η κλιματική αλλαγή θεωρείται μία σημαντική αιτία μείωσης της παραγωγής και με αφορμή τον απρόβλεπτο χειμώνα που είναι προ των πυλών, η κυβέρνηση οφείλει να προστατέψει τους παραγωγούς και τις καλλιέργειές τους.

Ερωτάται ο κ. υπουργός

1)         Λαμβάνοντας υπόψιν τις υψηλές θερμοκρασίες που δημιουργούν προβλήματα στην καλλιέργεια και ευνοούν τη δακοπροσβολή τι μέτρα σκοπεύετε να πάρετε για να περιορίσετε τη περαιτέρω μείωση της παραγωγής επιτραπέζιας ελιάς και ελαιόλαδου στην Αιτωλοακαρνανία;

2)         Πότε σκοπεύετε να αποζημιώσετε, μέσω του ΕΛΓΑ τους παραγωγούς που υπόκεινται ζημιές εξαιτίας των ακραίων καιρικών φαινομένων και της ακαρπίας την φετινή χρονιά, τόσο στην περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας όσο και στην υπόλοιπη ύπαιθρο;

3)         Ποια άλλα μέτρα ενίσχυσης θα ληφθούν για τη μείωση της αγροτικής παραγωγής;

Αθήνα, 5 Δεκεμβρίου 2023

Η ερωτώσα Βουλευτής
Χριστίνα Σταρακά
Κατηγορία ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Αλλαλούμ η κυβερνητική πολιτική για την ανακύκλωση 

Πάλι οι πολίτες θα πληρώσουν τα σπασμένα!
Παρά τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία για τα απορρίμματα η Ελληνική κυβέρνηση και οι περισσότερες περιφέρειες και Δήμοι έχουν αποτύχει από κοινού να προωθήσουν μια ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων με στόχο τη βελτίωση της περιβαλλοντικής επίδοσης, τη μείωση της σπατάλης πόρων και υλικών και τον εξορθολογισμό των χρημάτων που διατίθενται για τη συλλογή, μεταφορά και διάθεση των απορριμμάτων. Σε αυτό το πλαίσιο υπάρχουν και αναπτύσσονται ιδιοτελή συμφέροντα που βγάζουν πολλά από τα απορρίμματα και θέλουν να βγάλουν ακόμα περισσότερα με την προώθηση μονάδων καύσης που θα μας δεσμεύσουν μακροχρόνια. 

Τη στιγμή που ολοκληρώνεται η θητεία προηγούμενων δημάρχων και περιφερειαρχών και αναλαμβάνουν οι νέοι από 1/1/2024, ορισμένοι δήμαρχοι που έκαναν ελάχιστα για να βελτιωθεί η καθαριότητα και να αυξηθεί η ανακύκλωση και κομποστοποίηση των απορριμμάτων ανακοίνωσαν μειώσεις των τελών καθαριότητας - όπως ο απερχόμενος δήμαρχος Αθηναίων Κ. Μπακογιάννης - αλλά στην πραγματικότητα αφήνουν - με ευθύνη και της κυβέρνησης - ένα τεράστιο χρέος που θα κληθούν οι πολίτες να πληρώσουν σύντομα. Στην πραγματικότητα οδηγούμαστε σε μεγάλη αύξηση των δημοτικών τελών καθαριότητας και πριμοδοτείται η καύση απορριμμάτων: οι Δήμοι - και οι δημότες - θα κληθούν να καταβάλουν επιπλέον 230.000.000 ευρώ μέχρι το Μάρτιο 2024 λόγω του "τέλους ταφής" επειδή έχουμε ως χώρα αποτύχει να μειώσουμε τα απορρίμματα που οδηγούνται για ταφή κατά 50% όπως προέβλεπε η νομοθεσία, ήδη από το 1991!

Με την (αναδρομική από το 2021 μέχρι το Μάρτιο 2024 για το α' εξάμηνο του νέου έτους) επιβολή του τέλους ταφής η Κυβέρνηση - με ευθύνη και πολλών περιφερειαρχών και δημάρχων - για μια φορά ακόμη εντείνει την οικονομική ασφυξία και τον περιορισμό της οικονομικής αυτοτέλειας των δήμων, ενώ καταργεί ουσιαστικά τον Ευρωπαϊκό Χάρτη των Τοπικών Αυτοδιοικήσεων, χωρίς να πετυχαίνει κάποιο περιβαλλοντικό στόχο. 

Το πρόβλημα δημιουργήθηκε με δικές της ευθύνες αφού υποχρεώνει τους δήμους να πληρώνουν μεγάλα ποσά μέσω του τέλους ταφής χωρίς η ίδια να έχει παρακολουθήσει και επιβάλλει την εφαρμογή της νομοθεσίας με κίνητρα και αντικίνητρα, και να έχει ολοκληρώσει υποδομές, ώστε να μπορούν να μειωθούν τα απορρίμματα που καταλήγουν για ταφή. Η νομοθεσία από τη δεκαετία του '90 προβλέπει μείωση των απορριμμάτων που οδηγούνται για ταφή ώστε να εξαλειφθεί αυτή η πρακτική μέσω της πρόληψης, μείωσης, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης. 30 και πλέον χρόνια πάνω από 80% των απορριμμάτων συνεχίζονται να θάβονται είτε ημιελεγχόμενα ή ανεξέλεγκτα σε χώρους ταφής (ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ). Οι κυβερνήσεις διαχρονικά απέτυχαν τόσα χρόνια να επιβάλλουν την εφαρμογή της νομοθεσίας και την δημιουργία των υποδομών υποδοχής και επεξεργασίας, ιδιαίτερα στην Αττική και σε άλλες περιοχές. 
  • Η πρόσκληση του Προγράμματος ΑΤ04 «Αντώνης Τρίτσης» που προέβλεπε τον εκσυγχρονισμό των δήμων στην διαχείριση των απορριμμάτων στους περισσότερους δήμους απορρίφθηκε λόγω της χρηματοδοτικής ανεπάρκειας.
  • Η αντίστοιχη Πρόσκληση στο Market Place για τον «Ψηφιακό Μετασχηματισμό των ΟΤΑ» ένα χρόνο μετά έχει βαλτώσει.
  • Στην πραγματικότητα δεν έχει θεσμοθετηθεί κανένα ουσιαστικό κίνητρο για τους δήμους. Η Ελληνική Εταιρεία Ανακύκλωσης (ΕΕΑ) καταρρέει και αδυνατεί να ανανεώσει τον εξοπλισμό της και να υποστηρίξει την ανακύκλωση.
  • Τα Περιφερειακά Προγράμματα και οι Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦοΔΣΑ) δεν έχουν αναπτύξει πλήρη και βιώσιμα συστήματα, μοιράζουν φορτηγά χωρίς οδηγούς για να τα κινήσουν και δεν έχουν φτιάξει ακόμη τις προβλεπόμενες μονάδες επεξεργασίας.
  • Στην Αττική χειροτερεύει δυστυχώς το αίσχος της Φυλής. Στην πολύπαθη και απελπιστικά κορεσμένη περιοχή οι εγκαταστάσεις της δεν μειώθηκαν σταδιακά, όπως έπρεπε μέσα στην τελευταία 15ετία με αύξηση ανακύκλωσης και νέα ΧΥΤY διάσπαρτα σε όλους τους τομείς και όχι μόνο στη Δυτική Αττική. Αντίθετα επί θητείας Πατούλη οι υπάρχουσες μονάδες επεξεργασίας διευρύνθηκαν, επεκτάθηκαν, και κατά παράβαση κάθε κανόνα δημιούργησαν νέες περιοχές ταφής (Εργοστάσιο Μηχανικής Ανακύκλωσης και Κομποστοποίησης,, αποτεφρωτήρας, νέος ΧΥΤΑ κ.λπ.). Το γεγονός αυτό πολλαπλασιάζει τους περιβαλλοντικούς κινδύνους επιδεινώνοντας φοβερά την υγεία των πολιτών της ευρύτερης περιοχής (25% αύξηση των καρκίνων). 
Χωρίς ολοκληρωμένη παρέμβαση από πλευράς κυβέρνησης, περιφερειών και δήμων δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης της ταφής των απορριμμάτων κατά 50%. Όπως και δεν επιτεύχθηκε με αποτέλεσμα να μετατίθεται για άλλη μια φορά για το μέλλον με αποτέλεσμα να πρέπει να καταβάλλονται σημαντικά ποσά ως "τέλη ταφής" επιπλέον του κόστους συλλογής και μεταφοράς των απορριμμάτων. Το τέλος ταφής αυξάνεται από 20 ευρώ ο τόνος σε 55 ευρώ ο τόνος και το κόστος θα μεταφερθεί στα δημοτικά τέλη καθαριότητας που πληρώνουν πολίτες και επιχειρήσεις. Η αστοχία στα περιβαλλοντικά οδηγεί και σε υψηλό κόστος.

Το σύστημα «Πληρώνω Όσο Πετάω» που είναι απαραίτητο για να είναι βιώσιμη η ανακύκλωση στους δήμους, δεν έχει λειτουργήσει ακόμα πουθενά, αφού το νέο σύστημα δεν είναι συμβατό με τον τρόπο που σήμερα πληρώνουμε τα τέλη, δηλαδή μέσα από τους λογαριασμούς ρεύματος και δεν έχει γίνει κάποια προεργασία από τον ΔΕΔΔΗΕ ή από τους δήμους για να αρχίσουν να χρεώνουν και να εισπράττουν με διαφορετικό τρόπο τα τέλη καθαριότητας. Το σημερινό σύστημα χρέωσης και είσπραξης των τελών καθαριότητας είναι απαρχαιωμένο - πληρώνουμε με βάση τα τετραγωνικά μέτρα ενός χώρου και την «αντικειμενική αξία» μέσα από τον λογαριασμό ρεύματος ανεξαρτήτως αν πετάμε πολλά ή λίγα σκουπίδια. Φυσικά ένα τέτοιο ξεπερασμένο σύστημα χρέωσης είναι άδικο, αναποτελεσματικό και δεν δίνει κίνητρα στους πολίτες και τις επιχειρήσεις να μειώσουν τα απορρίμματα και να πληρώνουν λιγότερα τέλη αν μειώνουν και ανακυκλώνουν περισσότερο. 

Την ίδια στιγμή ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης (ΕOAN) ως φορέας υλοποίησης και συντονιστής παραμένει απλός εισπράκτορας και δεν έχει εκπονήσει κανένα αποτελεσματικό πρόγραμμα προώθησης και συντονισμού δράσεων όπως προβλέπει το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ).

Οι παλιότερες δημοτικές αρχές έχουν ευθύνες, με το ελαφρυντικό όμως της οικονομικής αδυναμίας υλοποίησης. Το Κράτος ουδέποτε υποστήριξε και χρηματοδότησε την μεταρρύθμιση στην διαχείριση των απορριμμάτων και έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) που όπως φαίνεται έχει άλλους στόχους και προσανατολισμούς πολύ μακριά από το δημόσιο συμφέρον και την μείωση των απορριμμάτων. Αντιθέτως επιδιώκει να υπάρχουν δεσμεύσεις για παράδοση σταθερών ποσοτήτων απορριμμάτων ώστε να διασφαλίζονται τα κέρδη, και αν τυχόν μειώνονται οι ποσότητες απορριμμάτων που παραδίδονται για επεξεργασία να καλύπτεται από τους δήμους ή το κράτος η διαφορά στα έσοδα!

Η κυβέρνηση ίσως αδιαφορεί για τη μείωση των απορριμμάτων γιατί πολιτική της είναι η προώθηση της καύσης σε μεγάλες εγκαταστάσεις των απορριμμάτων, όπως επιδιώκουν οργανωμένα συμφέροντα. Η αστοχία στη μείωση των απορριμμάτων, η απουσία κομποστοποίησης και η απορρύθμιση της ανακύκλωσης (αντί για την ενίσχυση) και τώρα η πρόσθεση του τέλους ταφής που οδηγεί σε νέες επιβαρύνσεις (ο κόσμος θα δει τα ανταποδοτικά τέλη να εκτοξεύονται και τους μηχανισμούς αποκομιδής να καταρρέουν) δημιουργούν το κατάλληλο κλίμα για να προωθηθούν από την κυβέρνηση οι μονάδες καύσης ως …η μόνη λύση.

Οι Πράσινοι υποστηρίζουν αυτό που θεωρούνται αυτονόητα σε άλλες χώρες:
  • Είμαστε κατηγορηματικά κατά της μεθόδου της καύσης στην οποία επιχειρεί να μας φέρει η κυβέρνηση διότι είναι εξαιρετικά επιβλαβής για την υγεία και το περιβάλλον, είναι πανάκριβη και αντιστρατεύεται ευθέως την μείωση, την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση.
  • Η διαχείριση των αποβλήτων που προτείνουμε είναι στον αντίποδα των μεγάλων έργων για σύμμικτα απορρίμματα και της συνέχισης ενός στοιχειώδους διαχωρισμού - μπλε κάδος για όλα μαζί τα ανακυκλώσιμα υλικά και ένας πράσινος για όλα τα υπόλοιπα. Χρειάζεται περαιτέρω διαλογή των ανακυκλώσιμων υλικών παντού, όπως προβλέπει εξάλλου η νομοθεσία και έναρξη σοβαρών προγραμμάτων χωριστής συλλογής των οργανικών για κομποστοποίηση. Το μοντέλο αυτό πρέπει να συνδυαστεί με τέλη καθαριότητας που βασίζονται στις ποσότητες που πετάμε ως υπόλοιπα μετά τη μείωση, ανακύκλωση, κομποστοποίηση ( Πληρώνω Όσο Πετάω). Μια τέτοια στρατηγική έχει το χαμηλότερο κόστος με τις περισσότερες θέσεις εργασίας, την αποτελεσματικότερη προστασία του περιβάλλοντος και μια κοινωνικά δίκαιη κατανομή του όποιου παραγόμενου πλούτου. Μια τέτοια διαχείριση είναι εφικτή, όταν είναι δημόσια, κοινωνική, αποκεντρωμένη σε επίπεδο Δήμου, με μικρής κλίμακας τοπικές εγκαταστάσεις και ολοκληρωμένη, δηλαδή, όταν βασίζεται στους άξονες Μείωση-Πρόληψη, Διαλογή την πηγή, Επαναχρησιμοποίηση - Ανακύκλωση - Λιπασματοποίηση, έτσι ώστε μια πολύ μικρή -έως μηδενική- ποσότητα μη τοξικών απορριμμάτων να καταλήγει σε χώρο υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ).

Οι Πράσινοι διεκδικούν:
  • Την άμεση υποχρεωτική εφαρμογή του μέτρου « Πληρώνω Όσο Πετάω» σε όλους τους δήμους και την κατάργηση των ανταποδοτικών τελών με βάση τα τετραγωνικά μέτρα και την αντικειμενική αξία
  • Την άμεση χρηματοδότηση και τεχνική υποστήριξη πλατφόρμας και υποδομών για το σύστημα « Πληρώνω Όσο Πετάω» παράλληλα με την εφαρμογή κινήτρων για το «Ανταμείβομαι Όσο Ανακυκλώνω»
  • Την άμεση χωροθέτηση και χρηματοδότηση Πράσινων σημείων σε κάθε δήμο και την αναβάθμιση του ΕΟΑΝ για απ’ ευθείας διαπραγμάτευση ανακυκλώσιμων υλικών στην αγορά από το παραγόμενο υλικό των δήμων.
  • Την θεσμοθέτηση κινήτρων βιωσιμότητας στους δήμους που μειώνουν τα απορρίμματά τους και την ένταξη προγράμματος ολοκληρωμένης πράσινης διαχείρισης των απορριμμάτων στο Ταμείο Ανάκαμψης.
  • Την εκπόνηση Ειδικού Προγράμματος από τον ΕΟΑΝ για την υποστήριξη και χρηματοδότηση των δήμων μεταρρύθμισης στην διαχείριση των απορριμμάτων, με έμφαση στην επανάχρηση με την άμεση λειτουργία των Κέντρων Ανακύκλωσης, Εκπαίδευσης Διαλογής στην Πηγή (ΚΑΕΔΙΣΠ).
  • Την ενίσχυση από την Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ, πρώην ΟΑΕΔ) των επιχειρήσεων Κοινωνικής & Αλληλέγγυας Οικονομίας (ΚΑΛΟ) που αφορούν στη βιώσιμη και καινοτόμο διαχείριση των απορριμμάτων, την κυκλική οικονομία και τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας για τις προγραμματικές συμβάσεις με δήμους ώστε να προωθούνται με ασφάλεια και ευκολία πράσινες κοινωνικές συμβάσεις προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος και του περιβάλλοντος. 

Οι Πράσινοι υποστηρίζουν την αύξηση του δημοσιονομικού χώρου για τους δήμους και την δυνατότητα πρωτοβουλιών από τις τοπικές Κοινωνίες. Η επιβολή του Τέλους Ταφής μόνο ως εισπρακτικό εργαλείο βρίσκεται στην αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση, δημιουργώντας περαιτέρω οικονομική ασφυξία, εκμηδενίζει και κάθε προοπτική μεταρρύθμισης στην διαχείριση των απορριμμάτων και στροφή προς την κυκλική οικονομία.

Οι Πράσινοι καλούν την κυβέρνηση να σταματήσει να εργαλειοποιεί τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες και τους στόχους για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Κρίσης και να αναδιαρθρώσει τα επενδυτικά της προγράμματα προς ουσιαστικές δράσεις που θα οδηγήσουν και στην Οικονομική Αυτοτέλεια των ΟΤΑ και στην περιβαλλοντική διαχείριση των απορριμμάτων.

Καλεί επίσης την Κυβέρνηση να αναπτύξει ουσιαστικό διάλογο με τις Τοπικές Κοινωνίες ώστε να χωροθετηθούν άμεσα οι απαραίτητες υποδομές για τη Κυκλική Οικονομία.
 
Εικόνα: Upklyak από το Freepik