Ίσως το πιο σταθερό χαρακτηριστικό αυτής της διακυβέρνησης είναι η συστηματική άρνηση ουσιαστικής λογοδοσίας.
Από τις πρώτες μέρες μετά τα Τέμπη μέχρι τις τελευταίες αποκαλύψεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το μοτίβο επαναλαμβάνεται: αρχική υποβάθμιση, μετάθεση ευθυνών σε «χρόνιες παθογένειες», επικοινωνιακή διαχείριση και, όπου χρειάζεται, θεσμικά εμπόδια.
Η πολιτική ευθύνη έχει αντικατασταθεί από την επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων. Υπουργοί παραιτούνται μόνο όταν η πίεση γίνεται αφόρητη, ενώ η ουσιαστική διερεύνηση καθυστερεί ή εμποδίζεται.
Μια κυβέρνηση που δεν μπορεί (ή δεν θέλει) να λογοδοτήσει για τα λάθη και τις παραλείψεις της δεν μπορεί να μιλάει πειστικά για μεταρρυθμίσεις και «νέο ήθος».
Η λογοδοσία δεν είναι προαιρετική πολυτέλεια. Είναι βασική προϋπόθεση δημοκρατικής διακυβέρνησης. Και σε αυτό το κριτήριο, η σημερινή κυβέρνηση υστερεί δραματικά.
