Με συγκλονιστικές περιγραφές για τις στιγμές της σύγκρουσης, τις προσπάθειες διαφυγής από τα διαλυμένα βαγόνια και τον εφιάλτη που ακολούθησε για τους συγγενείς των θυμάτων συνεχίστηκε την Τρίτη 27 Οκτωβρίου, στη Λάρισα, η δίκη για το έγκλημα στα Τέμπη.
Στην 45η συνεδρίαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, επιζώντες και συγγενείς ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους περιέγραψαν όσα βίωσαν μετά τη σύγκρουση των τρένων.
Οι καταθέσεις τους ανέδειξαν τόσο τις συνθήκες μέσα στα κατεστραμμένα βαγόνια όσο και την αγωνία για την τύχη των επιβατών και τη διαδικασία ταυτοποίησης των θυμάτων.
Στη συνεδρίαση παρέστησαν οι κατηγορούμενοι Παύλος Κουζής και Σπυρίδων Πατέρας.
Παράλληλα, η εισαγγελέας επιφυλάχθηκε να τοποθετηθεί επί του αιτήματος του δικηγόρου Λουκά Αποστολίδη να κληθούν να καταθέσουν οι γενικοί γραμματείς του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών που υπηρέτησαν από το 2016 έως το 2023 και απέκτησαν την ιδιότητα του κατηγορουμένου σε άλλη δικαστική διαδικασία.
Αντίθετα, εισηγήθηκε να γίνει δεκτό το αίτημα για τη διαβίβαση στο δικαστήριο των προειδοποιητικών επιστολών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς την Ελλάδα σχετικά με την ασφάλεια των σιδηροδρόμων.
«Δεν ξέρουμε τι θάψαμε»: Η μαρτυρία της γυναίκας που έχασε τη μητέρα και τη θεία της
Τον Γολγοθά που ακολούθησε για την οικογένειά της μετά το έγκλημα στα Τέμπη περιέγραψε η Marina Dos Santos, η οποία έχασε τη μητέρα και τη θεία της.
Όπως κατέθεσε, οι δύο γυναίκες δεν απαντούσαν στις τηλεφωνικές κλήσεις των συγγενών τους, οι οποίοι έμαθαν για τη σύγκρουση και πήγαν στο νοσοκομείο της Λάρισας. Τρεις ημέρες αργότερα πληροφορήθηκαν ότι είχαν χάσει τη ζωή τους.
Η αβεβαιότητα για την κατάσταση στην οποία βρέθηκαν οι σοροί και για το τι τελικά παραδόθηκε στην οικογένεια για ταφή παραμένει, όπως ανέφερε, ένα από τα πιο οδυνηρά στοιχεία της απώλειάς της.
«Ούτε ξέρω τι έθαψα, ούτε ξέρω τι βρήκαν. Μια μου λέγανε πως είναι καμένες, μια με ολόκληρο σώμα. Δεν ξέρουμε τι θάψαμε», είπε χαρακτηριστικά.
Η ίδια αναφέρθηκε και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η οικογένειά της, η οποία ζει στη Γερμανία, σημειώνοντας ότι η απώλεια της μητέρας και της θείας της έχει κάνει τη ζωή τους ακόμη πιο δύσκολη.
«Άκουγα “βοήθεια, καίγομαι”, αλλά δεν μπορούσα να βοηθήσω»
Τις εφιαλτικές στιγμές που έζησε μετά τη σύγκρουση περιέγραψε η Τριανταφυλλιά Κουτσιάλα, επιβάτιδα του βαγονιού Β2, η οποία κατάφερε να επιζήσει.
Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής της, η πρόεδρος του δικαστηρίου τής έδειξε φωτογραφίες από τη δικογραφία, προκειμένου να εξηγήσει πού βρισκόταν και πώς κατάφερε να βγει από το βαγόνι. Η προβολή των εικόνων στην αίθουσα οδήγησε συγγενείς θυμάτων να μετακινηθούν από τις θέσεις τους για να τις δουν.
Η μάρτυρας ανέφερε ότι περίπου δέκα λεπτά μετά την αναχώρηση από τη Λάρισα ακούστηκε ένας ισχυρός κρότος και ακολούθησε η σύγκρουση. Η ίδια τραυματίστηκε, καθώς έσπασε την κλείδα της και υπέστη τραυματισμό στο αυτί από θραύσματα τζαμιών.
Περιγράφοντας την πρώτη εικόνα που αντίκρισε όταν συνήλθε, είπε: «Όταν έγινε η σύγκρουση και σταμάτησε, άνοιξα τα μάτια μου και δεν έβλεπα τίποτα. Απόλυτο σκοτάδι, χάος».
Η πρώτη της σκέψη, όπως ανέφερε, ήταν να διαπιστώσει αν η φίλη της ήταν καλά. Ωστόσο, ο διάδρομος του βαγονιού είχε γεμίσει λαμαρίνες και συντρίμμια, με αποτέλεσμα οι επιβάτες να αναζητούν τρόπο να κινηθούν και να φτάσουν σε ασφαλές σημείο.
Η ίδια εξήγησε ότι δεν μπορούσε να πηδήξει απευθείας από το παράθυρο, καθώς βρισκόταν σε μεγάλο ύψος και κάτω υπήρχαν τραυματισμένοι άνθρωποι. Για να καταφέρει να κατέβει, πέταξε πρώτα τις βαλίτσες από το παράθυρο και τις χρησιμοποίησε για να φτάσει στο έδαφος.
Στη συνέχεια αναζήτησε ανθρώπους που ενδεχομένως χρειάζονταν βοήθεια, χωρίς όμως να μπορεί να κινηθεί εύκολα λόγω των τραυματισμών της.
«Κάποια στιγμή ενώ ήμουνα πάνω στο τρένο άκουσα “βοήθεια καίγομαι”. Δεν μπορούσα να πάω, δεν μπορούσα να βοηθήσω», κατέθεσε.
Η Τριανταφυλλιά Κουτσιάλα μίλησε επίσης για τη μεγάλη φωτιά που είχε ξεσπάσει και για τη δυσκολία να φτάσει στον δρόμο. Όπως περιέγραψε, οι επιζώντες απομακρύνθηκαν από το σημείο ενώ οι φλόγες συνέχιζαν να καίνε, σε συνθήκες που έκαναν τη διαφυγή τους εξαιρετικά δύσκολη.
«Θυμάμαι να εκτοξεύομαι μετά τη σύγκρουση»
Συγκλονιστική ήταν και η κατάθεση της Ανθής Βάσσου, η οποία επέβαινε στο δεύτερο βαγόνι, στο κουπέ 6.
Η μάρτυρας περιέγραψε ότι κατά τη σύγκρουση έχασε για λίγα δευτερόλεπτα τις αισθήσεις της. Όταν συνήλθε, διαπίστωσε ότι το κουπέ είχε διαλυθεί, ενώ το φως από τη φωτιά ήταν ελάχιστο και οι φωνές των ανθρώπων που ζητούσαν βοήθεια ακούγονταν από διάφορα σημεία.
«Θυμάμαι να εκτοξεύομαι μετά την σύγκρουση. Όταν ανέκτησα τις αισθήσεις μου είδα ότι είχε ελάχιστο φως από τη φωτιά», ανέφερε.
Σύμφωνα με την κατάθεσή της, οι επιβάτες προσπαθούσαν να βρουν διέξοδο, καθώς τα παράθυρα δεν προσφέρονταν για ασφαλή διαφυγή και ο καπνός πλησίαζε.
Τελικά εντόπισαν ένα άνοιγμα, από το οποίο κατάφεραν να συρθούν, αφού προηγουμένως μετακίνησαν συντρίμμια που εμπόδιζαν τη διέλευσή τους.
Για να απομακρυνθούν από το βαγόνι χρειάστηκε να πηδήξουν από ύψος περίπου τριών έως τεσσάρων μέτρων, σε σημείο όπου υπήρχαν σπασμένες λαμαρίνες.
Η ίδια ανέφερε ακόμη ότι πριν από τη σύγκρουση είχε παρατηρήσει ανησυχία και κινητικότητα από ελεγκτές. Μετά το δυστύχημα, όπως περιέγραψε, οι φωνές των εγκλωβισμένων επιβατών ήταν συνεχείς.
«Θέλω οι κατηγορούμενοι να τιμωρηθούν όπως πρέπει»
Τον πόνο της απώλειας των δύο αδελφών του περιέγραψε ο Στυλιανός Κουκαριώτης, ο οποίος έμαθε για το έγκλημα στα Τέμπη ενώ βρισκόταν στη Γερμανία.
Όπως κατέθεσε, προσπάθησε επανειλημμένα να επικοινωνήσει μαζί τους, χωρίς να λάβει απάντηση. Στη συνέχεια πήγε στο νοσοκομείο, όπου επικρατούσε μεγάλη αναστάτωση, ενώ η διαδικασία της ταυτοποίησης διήρκεσε τέσσερις ημέρες.
Ο ίδιος αναφέρθηκε στην ανάγκη να αποδοθεί δικαιοσύνη και να ληφθούν μέτρα ώστε να μην επαναληφθεί αντίστοιχη τραγωδία.
«Δεν διακατέχομαι από κακίες. Αλλά θέλω σύμφωνα με τον νόμο και την κρίση του δικαστηρίου οι κατηγορούμενοι να τιμωρηθούν όπως πρέπει. Δεν θα ηρεμήσουμε αν δεν ληφθούν τα μέτρα που πρέπει για να μην συμβεί ξανά κάτι τέτοιο», τόνισε.
«Δεν είδα φωτιά αλλά πάρα πολύ καπνό»
Τις δικές της στιγμές αγωνίας περιέγραψε η Αθανασία Μπάρτζου, επιβάτιδα του έκτου βαγονιού, η οποία είχε ξεκινήσει το ταξίδι της από τη Λιβαδειά.
Όπως ανέφερε, ένιωσε ένα απότομο φρενάρισμα και έπεσε προς τα εμπρός, ενώ ακολούθησαν έντονες αναταράξεις. Όταν το τρένο σταμάτησε, τα φώτα άρχισαν να αναβοσβήνουν και οι επιβάτες προσπάθησαν να βγουν από το βαγόνι.
«Δεν είδα φωτιά αλλά πάρα πολύ καπνό», είπε, περιγράφοντας τις συνθήκες που επικρατούσαν μετά τη σύγκρουση.
Η ίδια ανέφερε ότι απομακρύνθηκε από το σημείο και στη συνέχεια σταμάτησε για να βοηθήσει έναν τραυματισμένο άνδρα.
