Την εκτίμηση ότι οι διεθνείς συγκρούσεις είναι πιθανό να συνεχιστούν, καθώς ο παγκόσμιος συσχετισμός δυνάμεων μεταβάλλεται, διατύπωσε ο Βλαντίμιρ Πούτιν μιλώντας στη Λέσχη Συζητήσεων Valdai στη Μόσχα.
Ο Ρώσος πρόεδρος αναφέρθηκε στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις των τελευταίων ετών, υποστηρίζοντας ότι οι αλλαγές στο διεθνές περιβάλλον δημιουργούν νέες ευκαιρίες αλλά ταυτόχρονα ενισχύουν τις φιλοδοξίες και την προθυμία ορισμένων κρατών να αναλάβουν μεγαλύτερα ρίσκα.
«Ανεξάρτητα από το ποιο σενάριο θα εκτυλιχθεί παγκοσμίως τα επόμενα χρόνια, η συνέχιση των διεθνών συγκρούσεων είναι, δυστυχώς, εξαιρετικά πιθανή», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον Β.Πούτιν, η κατάσταση θα μπορούσε να αρχίσει να σταθεροποιείται σταδιακά όταν περιοριστεί αυτό που ο ίδιος περιέγραψε ως δυτική ηγεμονία. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να εργαστεί ώστε να αποτραπούν τα πιο καταστροφικά σενάρια.
Η αναφορά στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης
Μεγάλο μέρος της ομιλίας του Ρώσου προέδρου αφορούσε και την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, την οποία χαρακτήρισε τραυματική εμπειρία για εκατομμύρια ανθρώπους.
«Πριν από 35 χρόνια, επιβιώσαμε από την κατάρρευση του κρατικού μας συστήματος, η οποία αποδείχθηκε πραγματική τραγωδία για εκατομμύρια ανθρώπους, τόσο στη Ρωσία όσο και σε άλλες χώρες», ανέφερε.
Όπως είπε, η διάλυση της ΕΣΣΔ άλλαξε απότομα τη ζωή εκατομμυρίων πολιτών. «Σε μία νύχτα, οι άνθρωποι ξύπνησαν σε μια νέα χώρα, και αυτό άλλαξε το μέλλον τους», σημείωσε.
Ο Β.Πούτιν άσκησε παράλληλα κριτική στις επιλογές της τότε σοβιετικής ηγεσίας, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε υπερβολική εμπιστοσύνη προς τη Δύση.
«Οι Σοβιετικοί ηγέτες ήθελαν να αρέσουν στη Δύση, ενώ οι δυτικοί ηγέτες ήθελαν να αναδιαμορφώσουν τον κόσμο στα μέτρα τους», δήλωσε.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε ότι η ιστορική ισχύς μιας χώρας δεν αποτελεί από μόνη της εγγύηση για τη θέση της στο διεθνές περιβάλλον.
«Χωρίς μέλλον, το παρελθόν χάνει το νόημά του. Όσο σπουδαία κι αν ήταν τα επιτεύγματα των προκατόχων μας, δεν πρέπει να μετατραπούμε σε ένα μουσείο παλαιότερου μεγαλείου», ανέφερε.
Κατά τον ίδιο, η ισχύς ενός κράτους κρίνεται από την ικανότητά του να προσαρμόζεται στις εξελίξεις. «Το πραγματικό μεγαλείο ενός κράτους είναι αδύνατο χωρίς την ικανότητα να συμβαδίζει με την εποχή του – και, ιδανικά, να προηγείται αυτής», κατέληξε.
