Η επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μ.Ρούμπιο έφερε ένα «πακέτο» προμηθειών που σε πολλά σημεία περιλάμβανε ήδη γνωστά και δεδομένα θέματα, και τελικά τα μόνα στοιχεία που αποτελούν πραγματικά νέες εξελίξεις είναι οι ανακοινώσεις για την αναβάθμιση των F-16 Block 30 και για την απόκτηση των τεθωρακισμένων τροχοφόρων οχημάτων Stryker.
Ποια είναι τα οφέλη, είναι το εύλογο ερώτημα.
Σε ότι αφορά το τεθωρακισμένο τροχοφόρο 8Χ8 Strtyker ανακοινώθηκε πως θα διαθέτουν αντιαρματικό πυροβόλο των 105 χλστ., δηλαδή το ίδιο που χρησιμοποιούν τα άρματα μάχης M-48.
Tα Stryker είναι πιο ευέλικτα βέβαια αλλά δεν διαθέτουν σοβαρή θωράκιση και είναι εύκολοι στόχοι για τα drones, κάτι το οποίο αποδείχτηκε περίτρανα στην Ουκρανία.
Πρόκειται για ελαφριά τροχοφόρα που δύσκολα θα επιβιώσουν αλλά κάτι πρέπει να υπάρχει σε αυτά τα νησιά και όχι η άμυνά τους να στηρίζεται σε άρματα μάχης ηλικίας 50 ετών.
Δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα ο ακριβής αριθμός, οι συγκεκριμένες εκδόσεις, το τελικό κόστος ή το χρονοδιάγραμμα παράδοσης. Μέρος των οχημάτων αυτών βρίσκεται ήδη σε αμερικανικές βάσεις στη Γερμανία, οπότε γίνεται εν μέρει και κατανοητό γιατί οι Αμερικανοί τα προσφέρουν: Τους πιάνουν χώρο.
Οι πληροφορίες πάντως αναφέρουν έναν αριθμό μεταξύ 250 και 300 Stryker τα οποία προορίζονται για τα νησιά του Αιγαίου και εδώ το ερώτημα είναι αν… θα το επιτρέψουν οι Τούρκοι, για να αντικαταστήσουν τα M-48 A5.
Τα Μ-48 δεν πρέπει να αποσυρθούν αλλά αντιθέτως να χρησιμοποιηθούν ως σταθερές θωρακισμένες θέσεις επάκτιου πυροβολικού ή τουλάχιστον να παραμείνει στα νησιά ένα μέρος εξ’ αυτών.
Το Stryker είναι μία προσθήκη που μπορεί να προσφέρει κάποια πράγματα αν τοποθετηθεί σε αυτό anti-drone εξοπλισμός.
Είχαν ήδη από τον καιρό του Ιράκ πλευρικές σχάρες για την αντιμετώπιση των αντιαρματικών βλημάτων και των IEDs των ανταρτών.
Σε ότι αφορά τα μαχητικά F-16, για τα Block 50 ήταν ήδη γνωστό ότι θα αναβαθμιστούν σε επίπεδο Viper αλλά για την αναβάθμιση των Block 30 δεν υπήρχε καμία εκδήλωση τέτοιας πρόθεσης.
Η βασική πρόταση και κατεύθυνση παραμένει η διατήρησή τους σε υπηρεσία και η αναβάθμισή τους με τερματικά Link-16.
Αυτό κρίνεται απαραίτητο ώστε να αποκτήσουν πλήρη διαλειτουργικότητα και να ανταλλάσσουν δεδομένα στο σύγχρονο δικτυοκεντρικό πεδίο μάχης με τα Rafale, τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.
Δεν είναι γνωστό αν θα υπάρξουν άλλες προσθήκες. Η είδηση της αναβάθμισής τους πάντως έχει από μόνη της μεγάλη σημασία καθώς τα Block 30 θεωρούνται ιδανικά για κλειστές αερομαχίες εάν υποθέσουμε ότι αυτές είναι δυνατό να υπάρξουν (είναι τα καταλληλότερα μαχητικά σε χαμηλά ύψη) και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αποστολές αέρος-επιφανείας αν αποκτήσουν τα κατάλληλα όπλα, βεβαίως.
Αυτό είναι και το μεγάλο ερωτηματικό: Τι όπλα θα μας δώσουν; Γιατί ακόμα και τα Viper και τα Rafale δεν διαθέτουν αυτή την στιγμή σοβαρό και επαρκή οπλισμό. Η εναέρια πλατφόρμα από μόνη της δεν αρκεί.
Στην ατζέντα του 6ου Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας-ΗΠΑ στην Αθήνα τέθηκε η αποδέσμευση του πακέτου κατευθυνόμενων όπλων ακριβείας για τα F-35 και F-16 Viper, μετά την αποστολή του σχετικού αιτήματος LoR for P&A.
Στον τομέα των αεροπορικών αναμετρήσεων πέραν του οπτικού ορίζοντα (BVR), οι αναφορές περί επικείμενης προμήθειας του AIM-26 JATM στερούνται ρεαλιστικής βάσης.
Πρόκειται για άκρως απόρρητο πρόγραμμα σχεδιασμένο για στρατηγικές απειλές στον Ειρηνικό, με μηδενικές πιθανότητες εξαγωγής σε συμμαχικές χώρες στην παρούσα φάση.
Ρεαλιστικό είναι να προσδοκά η ΠΑ την απόκτηση του AIM-120D-3 (AMRAAM) με εμβέλεια άνω των 160 χιλιομέτρων, αμφίδρομη ζεύξη δεδομένων (two-way data link) και αυξημένη αντοχή σε ηλεκτρονικές παρεμβολές.
Είναι η πλέον σύγχρονη και άμεσα αποδεσμεύσιμη λύση μέσης/μακράς ακτίνας, συμπληρώνοντας τον AIM-9X Block II (ο τελευταίος για τις κλειστές εμπλοκές).
Στον τομέα της στρατηγικής κρούσης, θα υπάρξει αίτημα για το stealth βλήμα cruise AGM-158B JASSM-ER, το οποίο προσδίδει ικανότητα προσβολής κρίσιμων υποδομών σε βάθος 1.000 χλμ. από αποστάσεις ασφαλείας; Είναι το πρώτο ερώτημα.
Θα μας το δώσουν; Είναι το δεύτερο ερώτημα.
Παράλληλα, θα ζητηθούν κατευθυνόμενες βόμβες ολίσθησης GBU- 53/B StormBreaker (SDB II) οι οποίες παρέχουν κορυφαία πυκνότητα πυρός, επιτρέποντας την μαζική προσβολή κινητών τακτικών στόχων σε αποστάσεις έως 110 χλμ.
Το οξύμωρο, ωστόσο, εντοπίζεται στη ναυτική αποτροπή, δηλαδή στις αποστολές αέρος επιφανείας (για αποστολές αέρος εδάφους η ΠΑ θα παραλάβει τον ισραηλινό πύραυλο Rampage).
Η εμμονή στη διεκδίκηση του AGM-84 Harpoon συνιστά τεχνολογικό πισωγύρισμα και προκαλεί μεγάλες απορίες.
Δεν ζητούν κάτι άλλο επειδή ξέρουν ότι θα βρουν «κλειστές πόρτες»;
Γιατί οι Αμερικανοί ουδέποτε μας έδωσαν και δεν θέλουν να μας δώσουν επιθετικά όπλα.
Ο Harpoon αποτελεί παρωχημένη σχεδίαση υποηχητικού βλήματος με ευδιάκριτο ίχνος ραντάρ και περιορισμένη επιβιωσιμότητα απέναντι σε σύγχρονες ναυτικές αεράμυνες.
Η επιλογή αυτή αφήνει ακατανόητα εκτός κάδρου τον Kongsberg JSM (Joint Strike Missile) ένα υπερσύγχρονο αντιπλοϊκό βλήμα stealth με παθητικό αισθητήρα θερμικής απεικόνισης (IIR), πλήρως πιστοποιημένο για εσωτερική μεταφορά στις αποθήκες οπλισμού του F-35 χωρίς να αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας του αεροσκάφους.
Εδώ θα πρέπει να πούμε κάποια πράγματα για την δυνατότητα αποστολών αέρος επιφανείας την οποία δεν διαθέτει πλέον η ΠΑ εδώ και 4 χρόνια.
Οι πύραυλοι AM-39 Exocet Block II της Πολεμικής Αεροπορίας αποσύρθηκαν από την ενεργό δράση στις 19 Ιανουαρίου 2022.
Η απόσυρσή τους συνδέεται με την ταυτόχρονη απόσυρση των μαχητικών αεροσκαφών Mirage 2000 EGM/BGM της 332 Μοίρας.
Τα συγκεκριμένα Mirage αποτελούσαν τη μοναδική πλατφόρμα της ΠΑ που είχε τη δυνατότητα να φέρει και να εξαπολύσει αυτούς τους αντιπλοϊκούς πυραύλους.
Τα μεταγενέστερα Mirage 2000-5 Mk2 (της 331 Μοίρας) καθώς και τα σύγχρονα Rafale που απέκτησε η Ελλάδα δεν είναι συμβατά με τη συγκεκριμένη έκδοση (Block II) του AM-39, με αποτέλεσμα η Πολεμική Αεροπορία να απολέσει τη δυνατότητα ναυτικής κρούσης με Exocet!
Εν κατακλείδι, δεν αρκεί μόνο να έχουμε «υπερσύγχρονα και καλά» μαχητικά. Πρέπει να έχουμε και τα σωστά όπλα.
Όταν όμως ζητούν να τα εξοπλίσουν με τον αντιπλοϊκό AGM-84 Harpoon που βρίσκεται στην δύση της επιχειρησιακής του «καριέρας», τότε κάτι συμβαίνει και θα πρέπει να το εξηγήσουν.
